Dat wil ik ook op mijn school!

8557210003_9c03bd0ef2_b

Presentatie beeldentuin CBS De Wegwijzer Wolvega

De afgelopen weken hebben de leerlingen van de school onder onze leiding gewerkt aan beelden voor een beeldentuin. Donderdagmiddag 14 maart was een prachtig moment voor de presentatie van de beelden in het parkje bij de school. In de zon was het ondanks een enkele verdwaalde sneeuwvlok heel aangenaam.

Tussen de middag togen wij gewapend met paaltjes, latten, een schroefmachine en een hamer naar de beoogde plaats. We maakten een frame om de plankjes van de kleuters op vast te zetten en sloegen paaltjes in de grond om de plekken voor de beelden van de oudere kinderen te markeren.

Behoedzaam stapten we tussen de hondendrollen in het gras door. Het waren er wel erg veel. Dat kon toch eigenlijk niet. Met hulp van drie stoere jongens uit de bovenbouw hebben we het terrein zo goed mogelijk gereinigd.

Beeldentuin De WegwijzerBeeldentuin De Wegwijzer

Daarna mochten zij alle bovenbouwbeelden op z’n plaats zetten.

Beeldentuin De WegwijzerBeeldentuin De Wegwijzer

In groepjes van vier volgden de kleuters onder leiding van juf Danique. Voorzichtig legden ze hun plankje op het frame, waar Marcel het vastschroefde.

Beeldentuin De Wegwijzer

Beeldentuin De Wegwijzer

Voor groep 3 en 4 was een strakke regie nodig: elk beeld moest eerst aan het 50 meter lange touw worden bevestigd, waarna de kinderen in een lange rij een voor een hun eigen beeld te water lieten.

8558298182_0df1d9ec04_b

De beeldentuin was een succes. Het grote plakbandbeeld van groep 5-6 stal de show, de piepschuim beelden spiegelden prachtig in het water, de plankjes van de kleuters zagen er lekker eigenzinnig uit en de torens van de bovenbouw vormden samen met zon en schaduw een mooi organisch lijnenspel. Enthousiaste kinderen begeleidden hun ouders, die veel belangstelling toonden. Her en der werden foto’s gemaakt van kinderen met glimmende wangen bij hun kunstwerken. De plaatselijke pers kwam kijken.

Het mooiste moment was bijna aan het eind van de middag, toen een klein meisje, dat op een andere school zat, van haar fiets sprong om te kijken. Ze zei: ‘hebben de kinderen dat gemaakt? Wat mooi! Dat wil ik ook op mijn school!’

Advertenties

Sterke beelden

Op CBS de Wegwijzer in Wolvega hebben alle kinderen de afgelopen weken gewerkt aan beelden voor een beeldentuin in het parkje bij de school. Ze moeten dus tegen regen en wind kunnen en sterk zijn. In de eerste projectweek werkten ze anderhalf uur aan hun object, in de tweede week een uur. De kinderen uit groep 5 en 6 hebben tussendoor ook nog aan hun beeld gewerkt. Op donderdagmiddag 14 maart 2013 staan alle beelden in het park of op het plein.

Kunst voor vogels

poster wegwijzer groep 1-2De kleuters bekeken eerst foto’s van sculpturen voor vogels (onder andere van Joseph Papendick en Stefan Gross) en bedachten wat vogels leuk vinden: lekker eten, drinken, badderen, spelen voor de kleine vogeltjes, en natuurlijk moeten ze ook ergens wonen.
Het is nog winter en de kinderen waren al eerder bezig geweest met vogelvoer en vogelhuisjes, je kon merken dat ze er veel van wisten. Ze maakten ieder eerst een tekening op een plankje. Dat bouwden ze daarna op met dingen die ze buiten gevonden hadden en bakjes, stokjes, dopjes en dergelijke, tot een fijn plekje voor vogels. Het was best lastig om zelf uit te vinden hoe je dingen aan elkaar kunt maken of rechtop kan zetten, zodat het niet omvalt. Als ze er zelf niet uitkwamen, gingen juf Tineke, de stagiaire of ik met het kind op onderzoek uit en soms moest er een volwassen hand aan te pas komen. Eén heel precies jongetje, Ali, vroeg specifiek naar Marcel, want hij vond dat alleen Marcel hem goed kon helpen om zijn boom vast te maken.

Drijven is de kunst

poster wegwijzer groep 3-4De kinderen van groep 3 en 4 hebben drijvende kunstwerken (Marta Pan) en kunstwerken gemaakt van piepschuim (Henry MooreTobias PutrihJohn Powers) bekeken op het digibord. Zij hebben piepschuim dozen in stukken gezaagd en geplakt tot samengestelde vormen. De kinderen maakten objecten die als bedeltjes aan een touw worden verbonden. Zo kunnen ze veilig te water worden gelaten, als de sloot tenminste niet bevroren is.
De kinderen uit groep drie waren na de eerste keer werken al bijna klaar. De vierdegroepers stelden zichzelf hogere eisen: meisjes zaagden heel precies harten en vierkanten uit, jongens hielden goed rekening met de onder- en bovenkant en het drijfvermogen. Om het helemaal af te maken konden ze op hun beelden tekenen met viltstift.
Juf Vroukje had er erg veel werk aan om de hele klas weer ‘sneeuwvrij’ te maken.

De Marslander

poster wegwijzer groep 5-6Groep 5 en 6 had tassen vol materiaal gered van de vuilnisbak: doosjes, petflessen, buizen, latten, zelfs een ruitenwisser en een computerscherm. Al dat moois hebben ze met behulp van zo’n vijftig rollen bruin dozenplakband verwerkt tot een fantastisch geheel. De eerste keer hebben de kinderen, nadat ze op het internet eerst beelden van Marcel en foto’s van het Atomium hadden bekeken, allerlei afval ingetapet tot een eigen object. De tweede keer hebben ze met de hele groep samengewerkt om alles stevig aan elkaar te verbinden. De zwaarste dingen onderaan, de lichtere boven. Een meisje was al vanaf het begin planmatig bezig met een figuurtje dat op de top moest komen. Twee jongens konden niet stoppen en bleven, samen met meester Mans, doorgaan na schooltijd. Je zou bijna denken dat plakband verslavend is!

Sterk en hoog

poster wegwijzer groep 7-8In groep 7 en 8 werd eerst de bouw van de Eiffeltoren en van de Geodetische Koepel geanalyseerd. De kinderen hadden al van juf Anneke geleerd dat een driehoek de sterkste verbinding is. De opdracht was: in groepjes van vijf, zo sterk mogelijk zo hoog mogelijk. Met een citaat van Buckminster Fuller als leidraad: ‘als ik aan een probleem werk, denk ik nooit aan schoonheid, maar als ik klaar ben en de oplossing is niet mooi, dan weet ik dat het fout is.’

Om te beginnen kregen ze touw, ijzerdraad, fietsband en plakband om verbindingen te maken tussen door henzelf meegebrachte latten, bamboestokken en buizen. Maar ai, wat is het moeilijk om die knopen strak genoeg aan te trekken! En ook is het moeilijk om niet te snel de hoogte in te gaan maar eerst genoeg aandacht te besteden aan de basis. Het driehoeksprincipe bleek in de uitvoering ook al lastig consequent toe te passen. Dat is ook best ingewikkeld als je met zijn vijven een beeld moet maken.

Na de eerste keer werken konden drie constructies nog niet goed op eigen pootjes staan. Eén was echt heel sterk en een andere bleef ook goed staan. De tweede keer hebben we de kinderen tie-wraps gegeven. Met een schroefmachine konden we cruciale verbindingen versterken. Uiteindelijk stonden er vijf hoge beelden stevig in de ruimte. En het bloed kruipt waar het niet gaan kan: ze moesten natuurlijk wèl versierd worden met vlaggetjes op de top en slingers van bierviltjes eromheen.

Donderdag 14 maart gaan we ze echt buiten neerzetten.