“Wielewappers”

25 scholen doen mee aan het project van de Veerkieker – erfgoededucatie voor het basisonderwijs in Oost- en Weststellingwerf.
28 Leerlingen (groep 7) van CBS In de Kring uit Oosterwolde waren vorige week de eersten om het experiment aan te gaan.
Wel drie uur!

“Dit is de leukste les ooit”,
“Maar ik wil nog dóórgaan”,
“Ja! Ik wil later vlechter worden”.


De ‘Wielewappers’ van Groep 7 van Obs Tuindorp uit Wolvega.

Advertenties

Jeroen Bosch in Beetsterzwaag

‘Het is toch eigen aan een aller-ellendigste geest steeds maar gebruik te maken van clichés en nooit van eigen vondsten.’
~ Jheronimus Bosch in een Latijnse tekst boven de tekening ‘Het bos heeft oren, het veld heeft ogen’.

Ontmoeting

Ter gelegenheid van het Kunstweekend Beetsterzwaag op 1, 2 en 3 juli stonden de twaalf werken die Marcel maakte opgesteld in het middenpad van de Ontmoetingskerk. Vanmorgen hebben ze deelgenomen aan de dienst.

Ontmoeting

Lange stoet

De wonderlijke wezens die de leerlingen van OBS De Trime, CBS De Paedwizer, School Lyndensteyn en BSO de Kubus gemaakt hebben, waren ook aanwezig in de tentoonstelling. Door hun witte huid vormden ze een mooi contrast met de grote zwarte gestalten van Marcel.

Vogelperspectief

Lange stoet

 

beetsterzwaagnatuurlijk.nl/kunst-en-cultuur-activiteiten/

Wonderlijke Wezens

Jeroen Bosch

Bij een herschikking in december 2014 van mijn werken in het atelier ontstond een groepering die me de gedachte aan een ‘Tuin der Lusten’ ontlokte. Het bracht me ertoe dat ‘Bossche’ thema op te pakken en een serie van formaat te maken die als een lange stoet de bergen in moest trekken. Tijdens mijn beeldonderzoek bemerkte ik dat Jeroen ‘hot’ was.

Ter gelegenheid van het Kunstweekend Beetsterzwaag op 1, 2 en 3 juli staan de twaalf werken die ik maakte opgesteld in het middenpad van de Ontmoetingskerk.

beetsterzwaagnatuurlijk.nl/kunst-en-cultuur-activiteiten/…

In de weken voorafgaand aan het Kunstweekend geef ik workshops aan 100 leerlingen van OBS De Trime, CBS De Paedwizer, School Lyndensteyn en BSO de Kubus gezamenlijk.

De schilderijen van Jeroen Bosch zitten vol met wonderlijke figuren. Zelf bedenken en ontwerpen de kinderen hun eigen fantastische wezens en maken deze driedimensionaal. Vandaag maakten ze een ‘geraamte’ van plastic materialen, blik, stroomdraad, takjes, schelpen, en plakband. vrijdag wordt de ‘huid’ gemaakt met gipsverband.

Harde werkers

Met hun Wonderlijke Witte Wezens maken alle leerlingen samen een fantastische optocht van dodogeiten, tweepoters, schaallvissen en kruikvoeters. Deze wordt tijdens het Kunstweekend in de nabijheid van mijn twaalf zwarte beelden opgesteld in de Ontmoetingskerk.

Zondag 3 juli nemen de kunstwerken deel aan de viering door Ds. Bertjan van de Lagemaat.

Marcel Prins

Gips

Wonderlijke Wezens

Keunst mei Tomke

Woensdagavond gaf ik een workshop materiaalverkenning voor peuterleidsters, op een inspiratie-avond van Tomke met als thema ‘keunst’.

In het lokaal van Ateliers Majeur, in de Heerenveense School, zitten zestien vrouwen. Ze hebben zojuist genoten van het voorlezen van Tomke-verhalen door leerlingen van de Pabo. In het Fries, maar op zo’n expressieve manier dat ook ik het gemakkelijk kon begrijpen. Ik heb voor de gelegenheid mijn eigen Tomke bedacht, hij bestaat echt en heet Fenno.
Als peuter van twee jaar werkte Fenno al bij ons in de tuin. Hij groef met een grote schep in de grond en verplaatste zand naar de ene plek en aarde naar de andere. Hij sjouwde met een gieter en leerde over balans, vallen en hoe aarde met water modder wordt. Nu, inmiddels zes jaar, bouwt hij zelf een hijskraan die ècht werkt, met als uitgangspunt een krom takje als haakje.

Als kinderen spelen, onderzoeken ze de wereld.

Op een tafel heb ik 20 bakjes klaargezet met daarin verschillende materialen.
De deelnemers kiezen elk een bakje en onderzoeken de inhoud. Ze gebruiken daarvoor primair hun zintuigen, ze voelen, ruiken, kijken, luisteren, proeven:
‘Crepe-tape knettert zo lekker als je het afrolt’.
‘Het is heerlijk zacht in je handen, ik ben een hele tijd bezig geweest met voelen. Het rook nergens naar en het smaakte ook nergens naar. Is het maïzena? Toen kreeg ik een zeefje van de juf en ben ik patroontjes gaan zeven’.

AfbeeldingAfbeeldingAfbeeldingZe ordenen, stapelen, plakken en wikkelen, kneden en rollen, verbinden en verdelen het materiaal. Ze wisselen spullen uit en gaan samenwerken, ze maken constructies, ook de bakjes waarin de spullen zaten worden bouwmateriaal. Daar kun je fijn dingen in steken of omheen wikkelen.
Zo ontstaan ideeën voor toepassingen met de peuters:
‘Stroomdraad is toch wel gevaarlijk met de oogjes, maar ik heb nog ergens dik zacht groen binddraad voor planten, dat ga ik gebruiken!’

Verbinden, inpakken en rollen, verdelen en staan: peuters onderzoeken het allemaal en het zijn allemaal werkwoorden. Maar wat is dat eigenlijk, inpakken? ‘Iets verstoppen in iets anders’, ‘iets ergens omheen doen om het te beschermen’. En wat is staan? ‘Als mens kun je op je voeten, je hoofd en op handen en voeten staan. Als het knieën worden is het al geen staan meer’.

Om op zo’n manier bezig te zijn met begrippen komt heel dicht bij wat kinderen spelenderwijs doen.

Sterke beelden

Op CBS de Wegwijzer in Wolvega hebben alle kinderen de afgelopen weken gewerkt aan beelden voor een beeldentuin in het parkje bij de school. Ze moeten dus tegen regen en wind kunnen en sterk zijn. In de eerste projectweek werkten ze anderhalf uur aan hun object, in de tweede week een uur. De kinderen uit groep 5 en 6 hebben tussendoor ook nog aan hun beeld gewerkt. Op donderdagmiddag 14 maart 2013 staan alle beelden in het park of op het plein.

Kunst voor vogels

poster wegwijzer groep 1-2De kleuters bekeken eerst foto’s van sculpturen voor vogels (onder andere van Joseph Papendick en Stefan Gross) en bedachten wat vogels leuk vinden: lekker eten, drinken, badderen, spelen voor de kleine vogeltjes, en natuurlijk moeten ze ook ergens wonen.
Het is nog winter en de kinderen waren al eerder bezig geweest met vogelvoer en vogelhuisjes, je kon merken dat ze er veel van wisten. Ze maakten ieder eerst een tekening op een plankje. Dat bouwden ze daarna op met dingen die ze buiten gevonden hadden en bakjes, stokjes, dopjes en dergelijke, tot een fijn plekje voor vogels. Het was best lastig om zelf uit te vinden hoe je dingen aan elkaar kunt maken of rechtop kan zetten, zodat het niet omvalt. Als ze er zelf niet uitkwamen, gingen juf Tineke, de stagiaire of ik met het kind op onderzoek uit en soms moest er een volwassen hand aan te pas komen. Eén heel precies jongetje, Ali, vroeg specifiek naar Marcel, want hij vond dat alleen Marcel hem goed kon helpen om zijn boom vast te maken.

Drijven is de kunst

poster wegwijzer groep 3-4De kinderen van groep 3 en 4 hebben drijvende kunstwerken (Marta Pan) en kunstwerken gemaakt van piepschuim (Henry MooreTobias PutrihJohn Powers) bekeken op het digibord. Zij hebben piepschuim dozen in stukken gezaagd en geplakt tot samengestelde vormen. De kinderen maakten objecten die als bedeltjes aan een touw worden verbonden. Zo kunnen ze veilig te water worden gelaten, als de sloot tenminste niet bevroren is.
De kinderen uit groep drie waren na de eerste keer werken al bijna klaar. De vierdegroepers stelden zichzelf hogere eisen: meisjes zaagden heel precies harten en vierkanten uit, jongens hielden goed rekening met de onder- en bovenkant en het drijfvermogen. Om het helemaal af te maken konden ze op hun beelden tekenen met viltstift.
Juf Vroukje had er erg veel werk aan om de hele klas weer ‘sneeuwvrij’ te maken.

De Marslander

poster wegwijzer groep 5-6Groep 5 en 6 had tassen vol materiaal gered van de vuilnisbak: doosjes, petflessen, buizen, latten, zelfs een ruitenwisser en een computerscherm. Al dat moois hebben ze met behulp van zo’n vijftig rollen bruin dozenplakband verwerkt tot een fantastisch geheel. De eerste keer hebben de kinderen, nadat ze op het internet eerst beelden van Marcel en foto’s van het Atomium hadden bekeken, allerlei afval ingetapet tot een eigen object. De tweede keer hebben ze met de hele groep samengewerkt om alles stevig aan elkaar te verbinden. De zwaarste dingen onderaan, de lichtere boven. Een meisje was al vanaf het begin planmatig bezig met een figuurtje dat op de top moest komen. Twee jongens konden niet stoppen en bleven, samen met meester Mans, doorgaan na schooltijd. Je zou bijna denken dat plakband verslavend is!

Sterk en hoog

poster wegwijzer groep 7-8In groep 7 en 8 werd eerst de bouw van de Eiffeltoren en van de Geodetische Koepel geanalyseerd. De kinderen hadden al van juf Anneke geleerd dat een driehoek de sterkste verbinding is. De opdracht was: in groepjes van vijf, zo sterk mogelijk zo hoog mogelijk. Met een citaat van Buckminster Fuller als leidraad: ‘als ik aan een probleem werk, denk ik nooit aan schoonheid, maar als ik klaar ben en de oplossing is niet mooi, dan weet ik dat het fout is.’

Om te beginnen kregen ze touw, ijzerdraad, fietsband en plakband om verbindingen te maken tussen door henzelf meegebrachte latten, bamboestokken en buizen. Maar ai, wat is het moeilijk om die knopen strak genoeg aan te trekken! En ook is het moeilijk om niet te snel de hoogte in te gaan maar eerst genoeg aandacht te besteden aan de basis. Het driehoeksprincipe bleek in de uitvoering ook al lastig consequent toe te passen. Dat is ook best ingewikkeld als je met zijn vijven een beeld moet maken.

Na de eerste keer werken konden drie constructies nog niet goed op eigen pootjes staan. Eén was echt heel sterk en een andere bleef ook goed staan. De tweede keer hebben we de kinderen tie-wraps gegeven. Met een schroefmachine konden we cruciale verbindingen versterken. Uiteindelijk stonden er vijf hoge beelden stevig in de ruimte. En het bloed kruipt waar het niet gaan kan: ze moesten natuurlijk wèl versierd worden met vlaggetjes op de top en slingers van bierviltjes eromheen.

Donderdag 14 maart gaan we ze echt buiten neerzetten.