In tijden van turf

In tijden van turf op de Riemsloot

“Een plaggenhut lijkt wel een beetje op een tent, hè?”

Les 2.

De leerlingen maken een landschap, personages, plaggenhutten, turfschepen, dieren en attributen voor in het decor.

Wat heb je nodig voor een stop-motion animatiefilm over de tijd van de vervening? Allereerst een verhaal! In groep 6 hebben de leerlingen enige tijd geleden verhalen gemaakt. Drie verhalen vertellen ze in de groepen 3, 4 en 5. De jongere kinderen luisteren geboeid. Het verhaal over de uitvinding van de pannenkoeken is favoriet.

Van tevoren heb ik kaartjes gemaakt met ‘man’, ‘vrouw’, ‘kind’, ‘schop’, ‘hut’, ‘kippen’, ‘lawei’, ‘veenbaas’, ‘landschap’ en meer. Met behulp van de kaartjes wordt de groep verdeeld in teams en maken de leerlingen van karton, elektriciteitsdraad en ander knutselmateriaal wat ze nodig hebben om het verhaal te spelen. Het is hard werken voor de kinderen, en ook best moeilijk om alles goed in elkaar te krijgen. Lijmen stelt het geduld op de proef, plakband moet goed worden aangedrukt, een wand blijft niet vanzelf overeind staan en een poppetje ook niet. Tussendoor oefenen ze om beurten stop-motion animatie met de turfjes die ze in les 1 ‘gestoken’ hebben. Uitleggen, stapelen, verplaatsen, in een boot laden, de boot laten varen, met hele kleine stukjes tegelijk. Wel op tijd je handen weghalen!

Na anderhalf uur hebben ze een tafel vol ‘speelgoed’ gemaakt om volgende week het verhaal mee vorm te geven.

De tekeningen zijn gemaakt in groep 3 in opdracht van de leerkracht.


Kiekes- project op OBS de Riemsloot, Appelscha.

Advertenties

Het propje in mijn hand

Vandaag was ik voor het KEK-project (Cultuureducatie met Kwaliteit) Grenzeloos op OBS De Riemsloot in Appelscha om in twee groepen 1/2 een filosofisch gesprek over grenzen aan te gaan.
Iedereen had wel een eigen plekje thuis: ‘achter de TV’, ‘onder het bed’ of ‘in het schuurtje’. Op school hebben ze allemaal een eigen stoeltje. Ik zat op de grond en we spraken af dat dit mijn eigen plekje was. Ik zette met plakband een lijntje om mij heen om mijn eigen plekje te begrenzen. Later in het gesprek haalde ik het plakband weg want iedereen wist toch waar mijn plek was. Maar volgens de kinderen had ik nu mijn plekje als een propje in mijn hand.
Op grote vellen papier trokken ze nu een grens om zich heen. Daarbuiten tekenden ze de dingen die niet op hun eigen plekje mochten komen zoals auto’s, spoken en enge dieren.
Met de eigen juf gaan ze morgen hun binnenwereldje inkleuren. Donderdag kom ik weer en gaan ze de grens ruimtelijk vormgeven.